ARARAT

UN JOUR LE GRAND MONT ARARAT REVIENDRA DANS LES TERRES ARMENIENNES !
ON VOUS LE REPRENDRA LES TURCS!!! VOUS ALLEZ BIENTOT VIVRE DES SALES JOURS DANS VOTRE EXISTANCE CAA ON VOUS LE DIS TOUSS ! ! !
ARARAT

# Posté le jeudi 02 août 2007 12:23

Modifié le dimanche 02 septembre 2007 04:46

Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութիւն

Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութիւն
La «Fédération révolutionnaire arménienne»(Հայ Յեղափոխական Դաշնակցություն Hay Heghapokhakan Dachnaktsoutioun, en abrégé Dashnak ou Dachnak) est un parti politique arménien.

Le Dashnak fut fondé en 1890 à Tiflis (actuelle Tbilissi en Géorgie), en tant qu'organisation nationaliste et sociale-démocrate. Ses fondateurs étaient le marxiste Christofor Mikaelian, le populiste Rostom Zarian et le bakouniniste Simon Zavarian. Leur objectif est l'émancipation de l'Arménie ottomane. Le Dashnak n'appellait pas à l'indépendance, mais à des réformes. C'était néanmoins une organisation révolutionnaire, qui organisa des actions armées. La plus connue est l'occupation de la Banque ottomane à Constantinople en 1896. Cette même année, le Dashnak participe comme observateur au quatrième Congrès de la Deuxième Internationale Socialiste et y présente son programme.

Mikael Varandian, ancien dirigeant de la FRA-Dachnak, écrit : « Il n'y a peut-être jamais eu de parti révolutionnaire qui ait une aussi riche expérience des méthodes terroristes que la FRA. [...] Le Dachnak a produit les caractères les plus forcenés du terrorisme, et formé plusieurs centaines de maîtres du pistolet, de la bombe et du poignard[1]. »

Face à la politique de russification de l'empereur Nicolas II, le Dachnak, qui tient son troisième congrès à Sofia en 1906, décide d'étendre ses activités à l'Empire russe. Lors de son quatrième congrès à Vienne en 1907, le Dashnak décide d'adhérer à la Deuxième Internationale. Cette adhésion a lieu malgré l'opposition des Bolcheviks, qui estiment que la lutte des classes est incompatible avec le nationalisme. En 1908, lorsque le sultan Abdülhamid II est renversé, le Dashnak soutient les Jeunes-Turcs du comité Union et Progrès. Le Dashnak, qui a affirmé son soutien aux Jeunes-Turcs lors de son cinquième congrès en 1909, s'affirme rapidement déçu. Lors de son sixième congrès à Constaninople en 1911, le Dashnak dénonce la politique du comité Union et Progrès. Au moment où la première guerre mondiale est sur le point d'éclater, les Arméniens sont conscients qu'ils courent le danger d'être pris entre l'Empire russe et l'Empire ottoman. Lors de son huitième congrès à Erzurum en juillet 1914, le Dashnak réaffirme la politique qu'il a choisie : les Arméniens doivent combattre loyalement pour l'État dont ils font partie.

Suite à la chute de l'Empire russe, les Géorgiens, les Arméniens et les Azéris formèrent un commissariat transcaucasien (1917). Suite au retrait des Géorgiens et des Azéris, le Conseil national arménien proclama la République d'Arménie le 28 mai 1918.

La République d'Arménie et l'annexion soviétique (1919-1991)
Le dashnak Hovhannès Khatchznouni forma le premier gouvernement. Les autres partis refusèrent d'y participer. Aux élections de 1919, le Dashnak obtint 90% des voix. Battu militairement par Mustafa Kemal Atatürk (1920), le gouvernement dashnak céda aux pressions des Bolcheviks et accepta la constitution d'un gouvernement de coalition, dans lequel siégeaient deux Dashnaks. Les Arméniens se soulevèrent rapidement et formèrent un nouveau gouvernement sous direction dashnak (18 février 1921). Lâchée par les puissances occidentales, l'Arménie fut réoccupée par les Soviétiques (avril 1921). Le parti Dashnak fut interdit.

Pendant soixante-dix ans, le Dashnak poursuivit son existence en tant que parti en exil, mais aussi en tant que parti intraethnique, tant au niveau parlementaire (e.a. Liban, Syrie) que municipal, par exemple à Marseille, où Gaston Defferre demandait au Dashnak local de lui désigner les candidats arméniens à insérer sur sa liste.

Bien que se définissant toujours comme social-démocrate, à l'instar de nombreux partis de ce type dans des pays sous domination soviétique, il devint essentiellement nationaliste et anticommuniste. De 1945 aux années 1970, prédomine la tendance de droite, nationaliste avant tout, hostile à l'URSS, et proaméricaine. Au début des années 1980, la tendance de gauche, plus modérée vis-à-vis de l'URSS et plus réservée vis-à-vis des États-Unis, l'emporte.

Le Dashnak s'est doté entre 1972 et 1986, d'une organisation terroriste, les Commandos des justiciers du génocide arménien (CJGA), rebaptisé, au début des années 1980, Armée révolutionnaire arménienne[2]. Le CGJA-ARA est l'auteur, notamment, de plusieurs assassinats de diplomates turcs, des années 1970 au milieu des années 1980 [1], et de l'attentat-suicide du 27 juillet 1983, contre l'ambassade turque à Lisbonne, qui est célébré tous les ans par la FRA[3]. La FRA a également organisé, en 1994, un double attentat contre deux dirigeants azéris, le général Safonov, et A. Polianitchko[4].

La FRA-Dachnak dans l'Arménie indépendante
L'indépendance de l'Arménie en 1991 a permis la reconstruction du parti sur place. En décembre 1994, il fut interdit par le président Levon Ter-Petrossian, sous prétexte que c'est une organisation basée à l'extérieure de l'Arménie. Il a participé au gouvernement en 1999.

Le Dashnak est membre de l'Internationale socialiste depuis 1996.

# Posté le jeudi 02 août 2007 12:16

Modifié le dimanche 02 septembre 2007 04:47

HaY 4 EVER

HaY 4 EVER
Աշխարհագրություն

Հարևան երկրները
. հյուսիսում` Վրաստանի, արևելքում` Ադրբեջանի, հարավում` Իրանի, հարավ-արևմուտքում` Նախիջևան /Ադրբեջանի և արևմուտքում` Թուրքիայի հետ:

Նա նաև լեռնային երկիր է` 90%
-ը ծովի մակարդակից բարձր է 1.000 մետր: Ամենաբարձր լեռը Արագածն է (4.090 մ): Ամենամեծ լիճը Սևանն է` 1.417 քառ. կմ:


* Հայաստա
նի Լեռները
* Հայաստանի խոշոր
Գետերը
* Հայաստանի խոշոր Լճ
երը


Արևելյան Հայաստանի պատկերը
` նկարահանուած ՆԱՍԱ-ի (ԱՄՆ) արբանյակից:
Արևելյան Հայաստանի պատկեր
ը` նկարահանուած ՆԱՍԱ-ի (ԱՄՆ) արբանյակից:

Հայաստանի մեծ քաղաքներ
ը.

1. Երևան: 1.093.499
2.
Գյումրի: 148.383
3. Վանաձոր:
101.099
4. Հրազդան 63,400
5. Աբովյան 60,600
6. Էջմիածին
: 49.514
7. Կապան 46,500
8
. Արմավիր 45,100
9. Հրազդան: 4
0.796
10. Արտաշատ 35,100
11.
Աշտարակ 29,800
12. Գորիս: 20.
000

Օգտակար հանածոները

Հայաստա
նում արդյունահանում են ածուխ, երկաթ, բոքսիտներ, մոլիբդեն, ոսկի, արծաթ, կապար, ցինկ: Պատահում են պեմզայի, մարմարի, տուֆի, կրի, պեռլիտի, բազալտի, աղի պաշարները: Կա նաև թանկարժեք և կիսաթանկարժեք քարերի մեծ տեսականի:

Բնակչություն


Հայաստանի բնակչությունը 3,219,
400 (հուլիսի 1, 2006թ.) : Հայերը կազմում են ազգաբնակչության 96 տոկոսը: Բացարձակ մեծամասնությունը Հայ Առաքելական Եկեղեցու հետևորդ էն: Ազգային փոքրամասնությունները` ռուսներ, եզդիներ, քրդեր, ասորիներ, հույներ, ուկրաինացիներ, հրեաներ և այլն:

Քաղաքականություն

Հիմնական հոդված՝ Հայաստանի քաղաքականություն

Հայաստանը իր քաղ
աքական կարգով կիսանախագահական ներկայացչական ժողովրդավարական հանրապետություն է

Արցախյան ազատագրակ
ան պատերազմ

Արցախի հերոսական հա
յությունը 1988-1994 թթ. ազգային ինքնորոշման ազատագրական շարժում սկսեց Բաքվի դեմ, նպատակ ունենալով ուղղելու բոլշևիկյան Լենին-Ստալինյան բռնատիրության կատարած պատմական սխալը և վաղնջական հայկական Արցախ մարզը վերադարձնել Հայաստանի կազմի մէջ: Ադրբեջանական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետութիւնը զինված ուժ կիրառեց Արցախի հայության դեմ, սակայն չկարողացավ ճնշել հայերի ազատ ապրելու կամքը: Արդյունքում Արցախը 1991թ. սեպտեմբեր 2-ին հռչակեց իրեն անկախ Հանրապետություն և ճնշեց ադրբեջանական շրջակա կրակակետերը: Ներկայումս Ադրբեջանը կորցրել է Արցախը և հարակից հին հայկական տարածքները:

Պատմու
թյուն

Հայերի պատմությունը սկսվո
ւմ է Քրիստոսից մի քանի հազար տարի առաջ` հնդևրոպական մյուս ժողովուրդների պատմության հետ միասին, երբ սկսվեց նախահայրենիքից տարբեր ժողովուրդների նախնիների վերաբնակեցումը աշխարհի տարբեր մասեր: Նախահայրենիքների մասին կան մի քանի վարկածներ: Ըստ վերջին վարկածի` նախահայրենիքը գտնվել է Հայկական լեռնաշխարհում և Իրանական սարահարթի հյուսիսում (հեղ.` Վ.Իվանով, Թ.Գամկրելիձե «Հնդևրոպացիները և հնդևրոպական լեզուն», Թբիլիսի, 1984թ., ռուսերէն): Մի քանի հազար տարի առաջ գերմանացիների, կելտերի, թոխարների, սլավոնների և այլ հնդևրոպական ժողովուրդների նախնիները հեռացան նշված տարածքներից: Ամենաքիչը տեղաշարժվեցին հայերի, իրանցիների, խեթերի նախնիները:

Հնդևրոպական ժ
ողովուրդների բաժանման գործնթացը սկսվել է խեթերի բաժանումից: Ամենավերջում այս տարածքում ապրել են յոյների, հնդիրանցիների և հայերի նախնիները, դրա պատճառով հայերէնին մոտ են հնդևրոպական բարբառներից հունարէնը, հետո` հնդիրանական լեզուները: Հայկական պետականություն եղել է Ուրարտուից շատ առաջ: Աքքադական արքա Սարգոնի մ.թ.ա. 24-րդ դարի արձանագրությունում նշվում է «Արմանում» երկրի անունը: Նրա թոռ Նարամ Սինը նույնպես նշում է «Արմանում» երկրի անունը ցուցակի 11-րդ տեղում: Մ.թ.ա. 13-15 դարերում խեթական արձանագրությունում նշվում է «Հայասա»-ն, որն ամեն հայի համար պարզ է, թէ ինչ երկիր է:

Մ.թ.
ա. 9-6 դարերում ասորական արձանագրությունում նշվում է Ուրարտու երկիրը: Շատերը կարծում են, թէ այս երկիրը հայերի հետ կապ չունի: Լուծումը տալիս է Դարեհ Ա-ի Բեհիսթունեան արձանագրությունը, որտեղ պարզ երևում է, որ ասորերեն Ուրարտուն պարսկերեն «Արմինա»-ն է (Հայք): Հայ ժողովուրդը այսպէս կոչված Ուրարտուի գլխավոր տարրն է կազմել: Դա են ապացուցում արձանագրությունների լեզվում բնիկ հնդևրոպական հայերէն բառերի փոխառությունները:

Մեծ
Հայքի թագավորությունը II-VII դարերում


Հայոց թագավորներ
Առաջար
կություն
Կարելի է Հայոց Պատմությա
ն Տարեգրություն կառուցել և ոչ թէ այստեղ թվարկել:

* 301թ. Տր
դատ երրորդը հռչակում է Քրիստոնեությունը Մեծ Հայքի պետական կրոն (առաջինը աշխարհում)
* 387թ. Հա
յաստանը բաժանվում է Բյուզանդիայի և Պարսկաստանի միջև:
* 405թ.
Մեսրոպ Մաշտոցը ստեղծում է Հայոց Այբուբենը:

* Աբրիլ 24,1915
ին, Օսմանյան կայսրությունը իրականացրեց Հայոց Ցեղասպանությունը 1.5 միլիոն հայեր մահացան:
* 19
18թ. Հայաստանի առաջին Հանրապետություն անկախութիւնը կունենա, 1918 թվականի մայիսի 28-ին 600 տարվա ընդմիջումից հետո:Սարդարապատ, որ բանաստեղծը իրավամբ գրել է. «Երբ չի մնում ելք ու ճար, խենթերն են գտնում հնար»:
* 1920թ. սովետակ
ան միութեան կը մտնե:

Հայաստանը
և Ասերպեչանը անկաղութենեն վերջ կը պատերազմեն Արցախի համար, որտեղ շատ հայեր կ՛ապրին: 1994 ին մայիսին, զինադադար կը վորոշւի, երբ հայերը արդեն Լեռնային Ղարաբաղ և ուրիշ 7 շրջան քրավեցին: Այսոր Լեռնային Ղարաբաղ կարաւարուդիւն կասմեր է, բայց մինչև այսօր ալ համացայնութիւն չը՛քտնըվեցաւ երկու քաղաքներուն մէչ:

Հայ պետական գործիչնե
ր

* Տիգրան Երվանդյան, Հայաս
տանի Արքայ, Պարսից Կիւրոս Մեծ Արքայի դաշնակիցը
* Արտաշես Ա Բա
րի, Մեծ Հայքի Արքայ
* Տիգրան
Մեծ, Արքայից Արքայ
* Արշակ
Երկրորդ, Արքայ Հայոց Մեծաց
*
Պապ Թագավոր, Որդի Արշակի
* Թ
եոդորոս Ռշտունի, Իշխանաց իշխան Հայոց
* Աշոտ Ա, Բագրատունի, Հ
այոց Արքա
* Աշոտ Բ Բագրատուն
ի, Հայոց Արքայ
* Թորոս Լևոնի,
Կիլիկեան Հայաստանի Իշխան
*
Մլեհ Ռուբինյան, Կիլիկեան Հայաստանի Իշխան
* Լևոն Ա, Ռուբինյան
, Մեծագործ, Հայոց Արքայ, Կիլիկիա
* Կոստանդին Գունդստաբլ, Կիլիկեան Հայաստանի սպարապետ
* Օշ
ին Պայլ, Կիլիկեան Հայաստանի պետական գործիչ
* Հեթում Ա, Կիլիկ
եան Հայաստանի Արքայ
* Հեթում
Բ, Կիլիկեան Հայաստանի Արքայ
* Դավիթ Բեկ, Հայոց իշխան և սպարապետ, Սիւնիք,
* Մխիթար Սպարապ
ետ, զօրահրամանատար Սիւնիք աշխարհի,
* Գարեգին Նժդեհ, Սպարապետ
Լեռնահայաստանի
* Արամ Մանուկ
յան, 1-ին անկախ ՀՀ-ի ստեծող և ներքին գործոց նախարար
* Հովհանն
ես Քաջազնունի, 1-ին անկախ ՀՀ-ի 1-ին վարչապետ
* Համօ Օհանջանյ
ան, 1-ին անկախ ՀՀ-ի 3-րդ վարչապետ
* Ալեքսանդր Խատիսյան, 1-ին
անկախ ՀՀ-ի 2-րդ վարչապետ
* Ս
իմոն Վրացյան, 1-ին անկախ ՀՀ-ի 4-րդ` վերջին վարչապետ
* Դրաստա
մատ Կանայան, Դրօ, 1-ին անկախ ՀՀ-ի ռազմական նախարար
* Ռուբեն Տ
էր-Մինասյան, 1-ին անկախ ՀՀ-ի ռազմական նախարար
* Ալեքսանդր Մյ
ասնիկյան, Խորհրդային Հայաստանի 1-ին "նախագահ"
* Լևոն Տեր-Պետ
րոսյան, 2-րդ անկախ ՀՀ 1-ին նախագահ
* Ռոբերտ Քոչարյան, 2-րդ ան
կախ ՀՀ 2-րդ նախագահ
* Վազգեն
Սարգսյան, 2-րդ անկախ ՀՀ սպարապետ և վարչապետ
* Սերժ Սարգսյան,
2-րդ անկախ ՀՀ սպարապետ
* Ան
դրանիկ Մարգարյան, 2-րդ անկախ ՀՀ վարչապետ

Հայ ռազմական գործիչներ


* Յովհաննէս Բաղրամեան, ԽՍՀ
Մ մարշալ
* Անդրանիկ Օզանեան
* Գարեգին Նժդեհ
* Դրօ
* Տէր-Ղուկասով, Ռուսաց կայսրութեան զօրավար,
* Լորիս-Մելիքով
, Ռուսաց կայսրութեան զօրավար
* Լազար Սերեբրեակով, Ռուսաց կայսրութեան ծովակալ
* Համազասպ Բ
աբաջանեան, խորհրդային զրահատանկային զօրքերի գլխաւոր մարշալ
*
Յովհաննէս Իսակով, ԽՍՀՄ ռազմածովային նավատորմի ծովակալ
* Արմէ
նակ Խանփերեանց-Խուդեակով, ԽՍՀՄ ռազմաօդային ուժերի գլխավոր մարշալ
* Փոլ Իգնատոսեան, ԱՄՆ-ի ռազմ
ածովային նախարար, ԱՄՆ-ի պաշտպանութեան փոխնախարար

Պատմագիտութիւն


Հայաստանի և հարևան ժողովուրդնե
րի պատմութեան ուսումնասիրութեան համար կարևոր սկզբնաղբիւրներ են հայ պատմիչների աշխատութիւնները: Հայ պատմագրութեան անդրանիկ երկը, «Վարք Մաշտոցի» գրուել է 5-րդ դարի 40-ականներին, որը մեզ հասել է 13-14-րդ դարերում կատարուած ընդօրինակութեամբ: Մաշտոցի աշակերտ Կորիւնի գրած այս երկում նկարագրւում է Մաշտոցի կեանքն ու գործունեութօւնը, տրւում է հայկական, վրացական և աղուանից գրերի ստեղծման պատմութիւնը (աշխատութիւնը թարգմանուել է գերմաներէն (1841), ֆրանսերէն (1869), անգլերէն (1952), ռուսերէն (1962)):

Ագաթանգեղոսի (5-րդ դար
) պատմութեան մեջ տրուած է Հայաստանում հեթանոսական կրօնի դէմ մղուած պայքարի և 301 թուականին քրիստոնեութիւնը որպէս պետական կրօնի ճանաչման պատմութիւնը, քրիստոնեութեան սկզբնական շրջանի պատմութեան ուսումնասիրման համար այս կարևոր սկզբնաղբիւրը զանազան խմբագրութիւններով յայտնի է եղել մի շարք հին լեզուներով (խմբագրութիւններից մի քանիսը և հայերէն բնագիրը նոր ժամանակներում թարգմանուել են իտալերէն (1843), շուեդերէն (1860) ֆրանսերէն (1867), անգլերէն (1976) և այլ լեզուներով): Ագաթանգեղոսի ժամանակակից Փավստոս Բուզանդի աշխատութիւնն ընդգրկում է 330-387թթ. պատմական ժամանակաշրջանը և արտացոլում է Հայաստանի հասարակական–քաղաքական պատմութիւնը: Այստեղ կարևոր տեղեկութիւններ կան հայ-հռոմէական և հայ-պարսկական հարաբերութիւնների մասին, ինչպէս և ուշագրավ տուեալներ Այսրկովկասի ժողովուրդների պատմութեան վերաբերեալ (աշխատութիւնը թարգմանուել է գերմաներէն (1879), ֆրանսերէն (1867), ռուսերէն(1953)): Մովսես Խորենացին (5-րդ դար) իր «Հայոց պատմութեան» մէջ առաջին անգամ ժամանակագրական կարգով տալիս է հայ ժողովրդի պատմութիւնը սկսած առասպելական ժամանակներից մինչև հինգերորդ դարը: Մովսէս Խորենացին սերունդների կողմից իրաւամբ Պատմահայր անունն է ստացել: Մատենադարանում պահւում են նրա «Հայոց պատմութեան» 31 ձեռագիր և մի քանի պատառիկ, որոնցից հնագոյնը իններորդ դարից է: Հայաստանի պատմութիւնը գրելիս Խորենացին ձեռքի տակ ունեցել է յոյն, ասորի հեղինակների երկեր, որոնցից քաղուածքներ է բերում և որոնցից մի քանիսը աշխարհին յայտնի են դարձել միայն Խորենացու գրքի միջոցով: «Հայոց պատմութեան» համար աղբիւր են հանդիասցել նաև հայկական բանահյուսութիւնը և ուրիշ ժողովուրդների աւանդական անցեալն ուսումնասիրելու համար: Բավական է ասել, որ իրանական բանահիւսութեան հանրայայտ հերոս Ռոստամի անուան ամենավաղ գրանցումը (ավելի վաղ, քան իրանական գրանցումները) պատկանում է Մովսէս Խորենացուն: Ֆիրդուսուց մոտ 500 տարի առաջ Խորենացին գրանցել է Բիւրասպի Աժդահակի առասպելը:

Համաշխարհային նշանակութ
իւն ունեցող այս երկն արդէն աւելի քան երկու դար է ուսումնասիրւում է նաև օտար պատմաբանների և բանասէրների կողմից: 1736 թ. այն թարգմանուել է լատիներէն և հայերէն բնագրի հետ միասին լոյս է տեսել Լոնդոնում: Իսկ մինչ այդ նրա համառօտ բովանդակութիւնը շուեդ գիտնական Հենրիխ Բենները (1669-1732) տպագրել է Ստոկհոլմում: 18-րդ դարի հրատարակութիւններին յաջորդեցին տարբեր լեզուներով մի շարք հրատարակութիւններ` ռուսերէն (1809թ., 1858թ., 1893թ.) ֆրանսերէն (1836թ., 1844թ., 1869թ., 1993թ.), իտալերէն (1841թ., 1850թ.) գերմաներէն (1869թ., 1881թ.) հունգարերէն (1892թ.), պարսկերէն (1992թ.):

Հինգերորդ դ
արի պատմիչ Եղիշէն իր «Վասն Վարդանայ և հայոց պատերազմի» երկում պատմում է Սասանեան Պարսկաստանի դեմ 451 թ. Հայերի մղած անձնուրաց պայքարի, հայրենի երկրի ազատութեան ու անկախութեան համար մարտնչելու նրա զավակների անկոտրում կամքի մասին: Երկի վերնագիրը կրում է հայկական հերոսական զօրագնդերի անմահացած զորավար Վարդան Մամիկոնեանի անունը: «Վարդանանց պատմութիւնը» արժէքավոր տեղեկութիւններ է պարունակում զրադաշտական կրօնի և առհասարակ Պարսկաստանի քաղաքական կեանքի վերաբերեալ: Աշխատութիւնը հրատարակուել է մօտ 40 անգամ հայերէն և օտար լեզուներով` անգլերէն (1830թ., 1926թ., 1952թ.), իտալերէն (1840թ.), ֆրանսերէն (1841թ., 1869թ.), ռուսերէն (1853թ., 1884թ., 1971թ.):

Մատե
նադարանում են պահւում 5-րդ դարի պատմիչ ու «Հայոց պատմութեան» երկու ընդօրինակութիւնները: Պատմութիւնն ընդգրկում է 387-486 թթ. միջև ընկած ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձութիւնների նկարագրութիւնը որտեղ արտացոլում են գտել նաև Պարսկաստանում, Բիւզանդական կայսրութեան սահմաններում, Վրաստանում, Աղուանքում և այլուր տեղի ունեցած պատմական անցուդարձերը: Դէպի Հայաստան և Փոքր Ասիա արաբների կատարած արշաւանքների վերաբերեալ հաւաստի աղբիւր է 8-րդ դարի պատմիչ Ղևոնդի երկը: Այստեղ հանդիպում են հայերի, վրացիների, աղուանների, խազարների և միւս կողմից արաբների միջև եղած փոխհարաբերութիւններին վերաբերող որոշ տեղեկութիւններ, որ այլ աղբիւրներից յայտնի չեն: Ղևոնդի Պատմութիւնը հետաքրքիր սկզբնաղբիւր է նաև արաբական բռնակալութեան դէմ մղուած ազատագրական պայքարի պատմութեան ուսումնասիրման համար: Հայ պատմագրութեան մէջ առանձնակի տեղ ունի Մովսէս Կաղանկատուացու անունով յայտնի “Պատմութիւն Աղուանից” երկը: 7-ից 10-րդ դարերում տարբեր հեղինակների մասնակցութեամբ ստեղծուած այս Պատմութիւնը համաշխարհային գրականութեան մէջ միակն է, որ նուիրված է յատկապէս Աղուանից աշխարհի պատմութեանը /"Աղուանից աշխարհ" ասելով հիմնականում հասկացուել է "Հայոց Արևելից կողմանք"-ը/: 10-րդ դարի միւս մատենագիրներից Յովհաննես Դրասխանակերտցու ու, Ուխտանէսի և Ստեփանոս Ասողիկի երկերում նույնպես հանդիպում ենք կարևոր տեղեկությունների ժամանակի քաղաքական հարաբերութիւնների և սոցիալական պայքարի մասին: 11-րդ դարի պատմիչ Արիստակէս Լաստիվերտցին պատմել է սելջուկ թուրքերի և բիւզանդացիների արշաւանքների մասին: Այս շրջանում է, որ սկսւում է հայերի գաղթը դեպի օտար հորիզոններ: Լաստիվերտցին նշել է նաև ներքին հակասութիւնները վաճառականների և հարուստ մարդկանց անազնւութեան, խաբեբայութեան, կաշառակերութեան, շահամոլութեան, իշխանների անմիաբանութեան մասին, որոնք և պատճաառ են դարձել երկրի ծանր վիճակի համար: 12-13–րդ դարերում տեղի է ունենում քաղաքային կեանքի զգալի աշխուժացում: Հայաստանը դառնում է առևտրական ճանապարհների հանգուցակետ: Կիլիկիայում հիմնւում է հայկական իշխանութիւն, որը գոյատևում է շուրջ երէք դար (մինչև 1375թ.): Այս ժամանակաշրջանը (12-13-րդ դարեր) հայ պատմագրութեան ամենաբեղուն շրջաններից մեկն է, որը տուել է աւելի քան տասը խոշոր պատմիչներ ու ժամանակագիրներ Սամուել Անեցի, Մխիթար Անեցի, Մատթևոս Ուռհայեցի, Մխիթար Այրիվանեցի, Վարդան Արևելցի, Կիրակոս Գանձակեցի, Գրիգոր Ակներցի կամ Ականցի, Վահրամ Րաբունի, Սմբատ Սպարապետ (Գունդստաբլ), Հեթում պատմիչ, Ստեփանոս Օրբելեան և ուրիշներ: 14-16-րդ դարերը հայ պատմագրութեան ամենաամուլ դարերն են: Այս ժամանկաշրջանը տուել է ընդամէնը մեկ նշանաւոր պատմիչ Թովմա Մեծոփեցի (1376/9-1446), որը գրել է Լենկ Թեմուրի և նրա յաջորդների արշաւանքների շրջանի Հայաստանի պատմութիւնը: Այս դարերի մանր ժամանակագիրների երկերից Մատենադարանում պահւում են Գրիգոր Խլաթեցու Ծերենցի (1350-1425), Մովսէս Արծկեցու, Առաքել Բաղիշեցու, Աբրահամ Անկիւրացու, Սիմեոն Ապարանցու չափածոյ պատմութիւնները, Անդրէաս Եվդոկացու, Բարսեղ Արճիշեցու, Յովհաննես Ծարեցու և ուրիշների “Ժամանակագրութիւն”-ները, որոնք արժէքաւոր տեղեկութիւններ են հաղորդում ժամանակի քաղաքական ու տնտեսական կեանքի մասին: 17-18-րդ դարերը խիստ տարբերւում են նախորդ շրջանից: Նրանք հարուստ են ինչպես մանր այնպէս և խոշոր պատմական գործերով: 17-րդ դարի խոշոր պատմիչ Առաքել Դավրիժեցու (1669թ. ) “Հայոց պատմութիւնն” ընդգրկում է 1601-1662թթ. տեղի ունեցած դէպքերը Հայաստանում, Թուրքիայում, Իրանում, Ստամբուլի, Իսպահանի, Լվովի և այլ վայրերի հայկական գաղութներում: Այստեղ մանրամասն ներկայացւում է պարսից Շահ Աբբաս Ա թագավորի կողմից հայերի Պարսկաստան բռնի գաղթեցնելու պատմութիւնը: Մատենադարանում պահւում են նաև այդ շրջանի միւս նշանաւոր պատմիչների, ժամանակագիրների, ճանապարհորդների գործերը, որոնց թվում Զաքարիա Սարկաւագի (ծնւ.1620), Երեմիա Չելեպիի (1637-1695), Կոստանդին Ջուղայեցու (17-րդ դար), Եսայի Հասան Ջալալեանի (1728թ.) և ուրիշների աշխատութիւնները, ինչպէս և Յակոբ Շամախեցու (1763թ.), կաթողիկոս Սիմէոն Երևանցու (1780թ.) և բազմաթիվ այլ մատենագիրների երկերը: Որոշակի պատմագրական արժէք են ներկայացնում նաև օտար պատմիչների աշխատութիւնների հայերէն թարգմանութիւնները, որոնց թւում են Յովսեփ Փլավիոսի, Եսեբիոս Կեսարեցու, Սոկրատ Աքոլաստիկոսի, Միքայէլ Ասորու, Մարտիրոս Լեհացու, Գևորգ Ֆրանցեսի և ուրիշների պատմական գրվածքները: Սրանց մեջ առանձնահատուկ տեղ է գրաւում 4-րդ դարի առաջին կէսի յոյն պատմիչ Եւսեբիոս Կեսարացու Ժամանակագրութիւնը (“Քրոնիկոն”), որի յունարեն բնագիրն անհետ կորել է, որը բանասիրութեանը յայտնի դարձաւ 1787 թուականին, այժմ Մատենադարանում պահուող թիւ 1904 ձեռագրի միջոցով: Հայկական պատմական մատենագրութեան ինքնուրոյն և թարգմանական երկերի հետ միասին գիտական մեծ արժէք են ներկայացնում Մատենադարանում պահուող օտար լեզուներով գրուած պատմագրական աշխատութիւնները:

Հայ պատմիչներ

* Ղևոնդ
* Մովսէս Կաղանկատուացի
*
Յովհաննէս Դրասխանակերտցի
* Թո
վմա Արծրունի
* Ուխտանէս
* Ստեփանոս Ասողիկ
* Արիստակէ
ս Լաստիվերտցի
* Սամուել Անեց
ի
* Մխիթար Անեցի
* Մատթևո
ս Ուռհայեցի
* Մխիթար Այրիվան
եցի
* Վարդան Արևելցի
* Կ
իրակոս Գանձակեց
* Գրիգոր Ակն
երցի
* Վահրամ Րաբունի
*
Սմբատ Սպարապետ
* Հեթում պատմի
չ
* Ստեփանոս Օրբելեան
*
Թովմա Մեծոփեցի
* Գրիգոր Խլաթ
եցու Ծերենց
* Մովսէս Արծկեցի

* Առաքել Բաղիշեցի
* Աբրա
համ Անկիւրացի
* Սիմէոն Ապարա
նցի
* Անդրեաս Եվդոկացի
*
Բարսեղ Արճիշեցի
* Յովհաննես
Ծարեցի
* Առաքել Դավրիժեցի
* Զաքարիա Սարկաւագ
* Երեմի
ա Չելեպի
* Կոստանդին Ջուղայե
ցի
* Եսայի Հասան Ջալալեան
* Յակոբ Շամախեցի
* Մարտիրո
ս Լեհացի

Հայաստանի և Հայերի մասի
ն գրած համաշխարհային պատմագրության նշանավոր ներկայացուցիչներ

* Հերոդոտոս
* Պլուտարքոս
* Ստրաբոն
* Պտղոմէոս
* Յովսեփ Փլավիոս
* Եսեբիես Կե
սարեցու
* Սոկրատ Աքոլաստիկոս

* Միքայէլ Ասորի
* Գևորգ
Ֆրանցես


Արվեստ

* Արամ Խա
չատրյան
* Ալան Հովհաննես
* Մարտիրոս Սարյան
* Կոմիտաս
* Ալեքսանդր Սպենդիարյան
* Հովհաննես Այվազովսկի
* Գառ
զու
* Մինաս Ավետիսյան
*
Մակար Եկմալյան
* Սարգիս Պիծակ

* Մոմիկ
* Արա Գյուլեր
* Ռաֆիկ Խաչատրյան, «Խաչառ»
* Արշիլ Գորկի, «Ոստանիկ Ադոյան»
* Ժանսեմ
* Թորոս Ռոսլի
ն

# Posté le jeudi 02 août 2007 12:07

Modifié le dimanche 02 septembre 2007 04:45

Հայաստան

Հայաստան
Հայաստանի Հանրապետությունը պետություն է Եվրոպայի և Ասիայի սահմանագլխին, Հվ. Կովկասում: 1991թ Սեպտեմբերի 21-ին անցկացվեց համաժողովրդական անկախության հանրաքվե: Հայաստանի բնակչության 99%-ը «Այո» ասաց անկախությանը և հայկական ԽՍՀ Գերագույն Խորհուրդը ընդունեց «Անկախության մասին հռչակագիր» և հռչակեց Հայաստանի Հանրապետության (ՀՀ) անկախությունը: Սեպտեմբերի 21-ը նշվում է որպես ազգային տոն: ՀՀ պետական լեզուն Հայերենն է իսկ գիրը 5-րդ դարում Մեսրոպ Մաշտոցի ստեղծած հայկական գիրը: ՀՀ պետական կրոնը Քրիստոնեություն է, Հայ Առաքելական եկեղեցին` 301թ.-ից: Հայաստանը առաջին, Քրիստոնեությունը, որպես պետական կրոն ընդունած երկիրն է: ՀՀ Սահմանադրությունը ընդունվել է 1995թ հուլիսի 5-ին և փոփոխվել է 2005թ նոյեմբերի 27-ին համաժողովրդական հանրաքվեով:

# Posté le jeudi 02 août 2007 11:57

Modifié le dimanche 02 septembre 2007 04:45

- PREMIER ARTICLE -

- PREMIER ARTICLE -
Alors Voila je me présente je mappelle armén et je fais un sky sur marseille et larménie ! Aller lOM TKT c la famix benjii et big up a tous les arméniens du monde sérieu surtout je vous donne un conseil noubliez pas vos racines c tres important sinn on sera tous mélangé o zotres peuples et larménie disparaitra ... voila c mon premier mot MDR
Ne vous inquietez pas les turcs seront bientot obligés de reconnaitre le Genocide Arménien car ils n'auront plus d'issu pour se sauver! Ils seront coincés et seront contraint de nous rendre toutes nos terres, nos richesses, nos bien, etc...
Pour cela il faut travailler tres dur ! On est content de voir des milliers et des milliers d'arméniens qui defendent une grande cause : celle de l'Arménie !
Un jour tous les arméniens seront heureux et réunis pour le grand retour O Pays !!
L'horreur de 1915 ne sera jamais oubliés par les kelke MILLIONS d'Arméniens restant sur cette planete vous pouvez en etre certain! 1MILLION 500 000 MASSACRES ca nsoublie pas les gars attendez...
On est les premiers chrétiens, on sera les futurs champions du monde ...
Que chacun represente son bled et tout le monde sera content voila mon dernier mot !
VIVE LARMENIE HAYASTANeuhh SIROUMEM !!!! ( L )
+++++++++++++++++
+++++++++++++++++
+++++++++++++++++
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
++++++++++++++++
++++++++++++++++
++++++++++++++++
++++++++++++++++
++++++++++++++++
++++++++++++++++
++++++++++++++++
++++++++++++++++
++++++++++++++++
++++++++++++++++
++++++++++++++++
++++++++++++++++
++++++++++++++++
PS: ON REPRENDRA EVIDEMMENT LE GRAND ARARAT OJORDHUI EN TURQUIE PRIS PAR LE GOUVERNEMENT JEUNE TURC PENDANT LE GENOCIDE ET LA SUITE AVEC LES HISTOIRES DE L'URSS ! !

# Posté le jeudi 02 août 2007 11:31

Modifié le dimanche 02 septembre 2007 04:43